Με νωπές ακόμη τις μνήμες από την καταστροφή της Πάρνηθας και την ίδια ημέρα που ο κ. Σουφλιάς ανακοίνωνε το φιλόδοξο πρόγραμμα αναδάσωσης του εθνικού δρυμού, ο Δήμος Αθηναίων με τη σύμφωνη γνώμη των αρμόδιων υπηρεσιών του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ προχωρούσε σε... φύτευση μπετόν στο κέντρο της πρωτεύουσας γιατί δεν διασφαλίστηκαν τα περίπου 3 εκατ. ευρώ που απαιτούνται για την απαλλοτρίωση!
1980. Ο «Κατράντζος» παραδίδεται στις φλόγεςΟ λόγος για το «Τρίγωνο» του πάλαι ποτέ καταστήματος «Κατράντζος», στη συμβολή των οδών Σταδίου και Αιόλου, το οποίο είχε καεί το 1980. Ενα χρόνο αργότερα, με απόφαση του Δήμου Αθηναίων είχε χαρακτηριστεί χώρος κοινόχρηστου πρασίνου. Ομως τη Δευτέρα το βράδυ το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας αποφάσισε να αποχαρακτηριστεί και να χορηγηθεί άδεια για να κατασκευαστεί κτίριο 2.430 τετραγωνικών! Είχε προηγηθεί (Νοέμβριος 2006) ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Χωροταξίας του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ που έδινε το «πράσινο φως» για να γίνει η αλλαγή. Επέβαλε κάποιους περιοριστικούς όρους, μάλλον «για τα μάτια του κόσμου», αφού μείωνε την επιφάνεια δόμησης περίπου κατά... 90 τετραγωνικά! Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Το ακίνητο ανήκει στο Ιδρυμα Μαρία Κασιμάτη, πρόεδρος του οποίου είναι ο εκάστοτε αρχιεπίσκοπος Αθηνών.Το οικόπεδο έχει επιφάνεια περίπου 630 τετραγωνικά και σύμφωνα με τους όρους δόμησης της περιοχής, μπορεί να κατασκευαστεί εξαώροφο κτίριο και να καλυφθεί το 70% της επιφάνειας. Επιβάλλεται να υπάρχουν δύο στοές, μία πλάτους 3,5 μέτρων επί της οδού Αιόλου και μία 5 μέτρων προς τη Σταδίου.
1981. Με απόφαση του Δήμου Αθηναίων χαρακτηρίζεται χώρος κοινόχρηστου πρασίνου. Τώρα θα γίνει μπετόνΤο ίδρυμα είχε υποβάλει από το 1985 αίτημα προς το δήμο να ανακαλέσει την απόφασή του, που είχε συμφωνήσει με τον αποχαρακτηρισμό του κτιρίου, με την προϋπόθεση ότι θα επιβληθούν περιορισμοί στην κάλυψη του ισόγειου χώρου. Η πρόταση αυτή δεν ικανοποίησε το ίδρυμα, που προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Ο δήμος από την πλευρά του για να περιφρουρήσει το χώρο ζήτησε την έκδοση διατάγματος από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, που εξεδόθη το 1989 και αναφέρει ότι ο χώρος είναι κοινόχρηστος. Με βάση τη ρύθμιση αυτή ο δήμος την ίδια χρονιά ανακοίνωσε την απαλλοτρίωση του ακινήτου. Ωστόσο ένα χρόνο αργότερα ο δήμος έρχεται σε συμφωνία με το ίδρυμα και ζητά από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ να αλλάξει ο χαρακτηρισμός του ακινήτου, αίτημα που απορρίφθηκε με υπουργική απόφαση (13/4/1992). Στο έγγραφο αυτό σημειώνεται ότι «καταργείται κοινόχρηστος χώρος χωρίς να αντικαθίσταται σε άλλη θέση, με αποτέλεσμα να μειώνεται το ποσοστό των κοινόχρηστων χώρων» καθώς και ότι «ο χώρος αυτός είναι απαραίτητος να μείνει σαν κοινόχρηστος στη συγκεκριμένη θέση, που αποτελεί νευραλγικό σημείο του ιστορικού κέντρου, ιδιαίτερα φορτισμένο από άποψη κυκλοφορίας πεζών και αυτοκινήτων». Ανέφερε ακόμη ότι το ακίνητο βρίσκεται «σε πολεοδομικώς ενδιαφέρον σημείο της πόλης».Τον Οκτώβριο του 2000 το ίδρυμα υπέβαλε αίτημα στο υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ ζητώντας άρση της απαλλοτρίωσης που απορρίφθηκε σιωπηρώς και έτσι προσέφυγε στο διοικητικό εφετείο, το οποίο με την υπ' αριθμόν 789/2002 απόφασή του έκρινε ότι η διοίκηση δεν προχώρησε σε ενέργειες για την καταβολή της αποζημίωσης, ότι πέρασαν 11 χρόνια, που θεωρείται εύλογο χρονικό όριο, χωρίς τη συντέλεσή της και ζήτησε από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ να πάρει θέση. Τον Δεκέμβριο του 2003 η Διεύθυνση Πολεοδομικού Σχεδιασμού δήλωσε εγγράφως ότι δεν συμφωνεί με την άρση της απαλλοτρίωσης λόγω «επιδείνωσης του οικιστικού περιβάλλοντος», σημειώνει όμως ότι η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να συμμορφωθεί με την ακυρωτική απόφαση. Ζητεί από το δήμο να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη ή να εξετάσει τη δυνατότητα να χαρακτηριστεί άλλος χώρος ως κοινόχρηστος. Ακολουθούν ενστάσεις επί ενστάσεων για να φτάσουμε στα τέλη του 2006, οπότε η αρμόδια Διεύθυνση του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ βρήκε τη φόρμουλα για να ρυθμιστεί το ζήτημα μειώνοντας την επιφάνεια του ισογείου στα 255 τετραγωνικά και «βαφτίζοντας» τον υπόλοιπο χώρο των 180 τετραγωνικών... κοινόχρηστο. Αυτό σημαίνει ότι το νέο κτίριο θα είχε επιφάνεια 2.175 τετραγωνικών, έναντι 2.520 της επιτρεπόμενης.Ο Αλέξης Τσίπρας, επικεφαλής της «Ανοιχτής Πόλης», δήλωσε πως η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου περιφρονεί με το χειρότερο τρόπο την οργή των πολιτών της Αττικής για την καταστροφή της Πάρνηθας. «Απαιτούμε, υπογραμμίζει, να σταματήσει ο αποχαρακτηρισμός χώρων πρασίνου. Να καταγραφούν όλοι οι αδόμητοι χώροι της Αθήνας και να αποδοθούν στους πολίτες της. Η Εκκλησία να πάψει να συμπεριφέρεται ως μεγαλοεργολάβος, να εγκαταλείψει τα επιχειρηματικά σχέδια και να αποδώσει στους πολίτες τους ελεύθερους χώρους που είναι στην ιδιοκτησία της». Θυμίζει πως ο Νικήτας Κακλαμάνης προεκλογικά είχε υποσχεθεί ότι θα γκρεμίσει πολυκατοικίες για να δημιουργήσει χώρους πρασίνου. «Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν χρειάζεται καν να γκρεμίσει, αλλά να δείξει έμπρακτα την περιβαλλοντική του ευαισθησία», καταλήγει ο κ. Τσίπρας.
Από την Ελευθροτυπία
1980. Ο «Κατράντζος» παραδίδεται στις φλόγεςΟ λόγος για το «Τρίγωνο» του πάλαι ποτέ καταστήματος «Κατράντζος», στη συμβολή των οδών Σταδίου και Αιόλου, το οποίο είχε καεί το 1980. Ενα χρόνο αργότερα, με απόφαση του Δήμου Αθηναίων είχε χαρακτηριστεί χώρος κοινόχρηστου πρασίνου. Ομως τη Δευτέρα το βράδυ το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας αποφάσισε να αποχαρακτηριστεί και να χορηγηθεί άδεια για να κατασκευαστεί κτίριο 2.430 τετραγωνικών! Είχε προηγηθεί (Νοέμβριος 2006) ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Χωροταξίας του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ που έδινε το «πράσινο φως» για να γίνει η αλλαγή. Επέβαλε κάποιους περιοριστικούς όρους, μάλλον «για τα μάτια του κόσμου», αφού μείωνε την επιφάνεια δόμησης περίπου κατά... 90 τετραγωνικά! Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Το ακίνητο ανήκει στο Ιδρυμα Μαρία Κασιμάτη, πρόεδρος του οποίου είναι ο εκάστοτε αρχιεπίσκοπος Αθηνών.Το οικόπεδο έχει επιφάνεια περίπου 630 τετραγωνικά και σύμφωνα με τους όρους δόμησης της περιοχής, μπορεί να κατασκευαστεί εξαώροφο κτίριο και να καλυφθεί το 70% της επιφάνειας. Επιβάλλεται να υπάρχουν δύο στοές, μία πλάτους 3,5 μέτρων επί της οδού Αιόλου και μία 5 μέτρων προς τη Σταδίου.
1981. Με απόφαση του Δήμου Αθηναίων χαρακτηρίζεται χώρος κοινόχρηστου πρασίνου. Τώρα θα γίνει μπετόνΤο ίδρυμα είχε υποβάλει από το 1985 αίτημα προς το δήμο να ανακαλέσει την απόφασή του, που είχε συμφωνήσει με τον αποχαρακτηρισμό του κτιρίου, με την προϋπόθεση ότι θα επιβληθούν περιορισμοί στην κάλυψη του ισόγειου χώρου. Η πρόταση αυτή δεν ικανοποίησε το ίδρυμα, που προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Ο δήμος από την πλευρά του για να περιφρουρήσει το χώρο ζήτησε την έκδοση διατάγματος από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, που εξεδόθη το 1989 και αναφέρει ότι ο χώρος είναι κοινόχρηστος. Με βάση τη ρύθμιση αυτή ο δήμος την ίδια χρονιά ανακοίνωσε την απαλλοτρίωση του ακινήτου. Ωστόσο ένα χρόνο αργότερα ο δήμος έρχεται σε συμφωνία με το ίδρυμα και ζητά από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ να αλλάξει ο χαρακτηρισμός του ακινήτου, αίτημα που απορρίφθηκε με υπουργική απόφαση (13/4/1992). Στο έγγραφο αυτό σημειώνεται ότι «καταργείται κοινόχρηστος χώρος χωρίς να αντικαθίσταται σε άλλη θέση, με αποτέλεσμα να μειώνεται το ποσοστό των κοινόχρηστων χώρων» καθώς και ότι «ο χώρος αυτός είναι απαραίτητος να μείνει σαν κοινόχρηστος στη συγκεκριμένη θέση, που αποτελεί νευραλγικό σημείο του ιστορικού κέντρου, ιδιαίτερα φορτισμένο από άποψη κυκλοφορίας πεζών και αυτοκινήτων». Ανέφερε ακόμη ότι το ακίνητο βρίσκεται «σε πολεοδομικώς ενδιαφέρον σημείο της πόλης».Τον Οκτώβριο του 2000 το ίδρυμα υπέβαλε αίτημα στο υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ ζητώντας άρση της απαλλοτρίωσης που απορρίφθηκε σιωπηρώς και έτσι προσέφυγε στο διοικητικό εφετείο, το οποίο με την υπ' αριθμόν 789/2002 απόφασή του έκρινε ότι η διοίκηση δεν προχώρησε σε ενέργειες για την καταβολή της αποζημίωσης, ότι πέρασαν 11 χρόνια, που θεωρείται εύλογο χρονικό όριο, χωρίς τη συντέλεσή της και ζήτησε από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ να πάρει θέση. Τον Δεκέμβριο του 2003 η Διεύθυνση Πολεοδομικού Σχεδιασμού δήλωσε εγγράφως ότι δεν συμφωνεί με την άρση της απαλλοτρίωσης λόγω «επιδείνωσης του οικιστικού περιβάλλοντος», σημειώνει όμως ότι η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να συμμορφωθεί με την ακυρωτική απόφαση. Ζητεί από το δήμο να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτη ή να εξετάσει τη δυνατότητα να χαρακτηριστεί άλλος χώρος ως κοινόχρηστος. Ακολουθούν ενστάσεις επί ενστάσεων για να φτάσουμε στα τέλη του 2006, οπότε η αρμόδια Διεύθυνση του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ βρήκε τη φόρμουλα για να ρυθμιστεί το ζήτημα μειώνοντας την επιφάνεια του ισογείου στα 255 τετραγωνικά και «βαφτίζοντας» τον υπόλοιπο χώρο των 180 τετραγωνικών... κοινόχρηστο. Αυτό σημαίνει ότι το νέο κτίριο θα είχε επιφάνεια 2.175 τετραγωνικών, έναντι 2.520 της επιτρεπόμενης.Ο Αλέξης Τσίπρας, επικεφαλής της «Ανοιχτής Πόλης», δήλωσε πως η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου περιφρονεί με το χειρότερο τρόπο την οργή των πολιτών της Αττικής για την καταστροφή της Πάρνηθας. «Απαιτούμε, υπογραμμίζει, να σταματήσει ο αποχαρακτηρισμός χώρων πρασίνου. Να καταγραφούν όλοι οι αδόμητοι χώροι της Αθήνας και να αποδοθούν στους πολίτες της. Η Εκκλησία να πάψει να συμπεριφέρεται ως μεγαλοεργολάβος, να εγκαταλείψει τα επιχειρηματικά σχέδια και να αποδώσει στους πολίτες τους ελεύθερους χώρους που είναι στην ιδιοκτησία της». Θυμίζει πως ο Νικήτας Κακλαμάνης προεκλογικά είχε υποσχεθεί ότι θα γκρεμίσει πολυκατοικίες για να δημιουργήσει χώρους πρασίνου. «Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν χρειάζεται καν να γκρεμίσει, αλλά να δείξει έμπρακτα την περιβαλλοντική του ευαισθησία», καταλήγει ο κ. Τσίπρας.
Από την Ελευθροτυπία
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου